สำหรับปัญหาทั้งหลายที่เกิดขึ้นในคริสตจักร จงอย่าเต็มไปด้วยความคลางแคลงใจอันหนักอึ้งเช่นนั้น  ในครรลองของการสร้างคริสตจักรนั้น ความผิดพลาดเป็นเรื่องที่ไม่อาจเลี่ยงได้ แต่จงอย่าตื่นตระหนกเมื่อเจ้าพบเจอปัญหา ในทางกลับกัน จงสงบและสำรวม  ไม่ใช่ว่าเราได้เคยบอกพวกเจ้าไปแล้วหรอกหรือ?  จงมาเบื้องหน้าเราให้บ่อยและอธิษฐาน และเราจะแสดงเจตนาทั้งหลายของเราให้เจ้าเห็นโดยชัดเจน  คริสตจักรคือหัวใจของเราและนั่นเป็นจุดประสงค์สูงสุดของเรา ดังนั้นเราจะไม่รักสิ่งนั้นได้อย่างไร?  จงอย่ากลัว—เมื่อเรื่องพรรค์นี้เกิดขึ้นในคริสตจักร มันเกิดขึ้นโดยการอนุญาตของเรา  จงยืนหยัดและพูดแทนเรา  จงมีความเชื่อว่าทุกสิ่งและทุกเรื่องเกิดขึ้นโดยได้รับอนุญาตจากบัลลังก์แห่งเรา และมีเจตนาของเราบรรจุอยู่ในสิ่งเหล่านั้น  หากเจ้ายังสามัคคีธรรมต่อไปโดยขาดความยับยั้งชั่งใจ ก็จะมีปัญหาตามมา  เจ้าเคยคิดถึงผลสืบเนื่องที่ตามมาหรือไม่?  นี่คือสิ่งอันเป็นชนิดที่ซาตานจะฉวยโอกาสเอาประโยชน์  จงเข้าเฝ้าเราให้บ่อย  เราจะพูดอย่างเรียบง่าย กล่าวคือ หากเจ้ากำลังจะทำการอันใดโดยมิได้เข้าเฝ้าเราก่อนแล้วไซร้ เช่นนั้นแล้วก็อย่าได้จินตนาการไปเลยว่าเจ้าจะทำการนั้นจนเสร็จสิ้นได้  พวกเจ้านั่นเองคือคนที่บังคับเราให้มาอยู่ในตำแหน่งนี้

จงอย่าท้อ อย่าอ่อนแอ เราจะเผยสิ่งทั้งหลายให้เจ้าเห็น  หนทางสู่ราชอาณาจักรไม่ได้ราบรื่นขนาดนั้น—ไม่มีอะไรได้มาง่ายเช่นนั้น! เจ้าอยากให้พรมาถึงตัวเจ้าโดยง่ายใช่หรือไม่?  วันนี้ ทุกคนจะเผชิญบททดสอบอันขมขื่น  ถ้าไม่มีบททดสอบเช่นนี้ หัวใจอันเปี่ยมรักที่พวกเจ้ามีให้เราก็จะไม่แข็งแกร่งขึ้น และพวกเจ้าก็จะไม่มีรักแท้ให้เรา  ต่อให้บททดสอบเหล่านี้มีแต่เหตุการณ์เล็กๆ ทุกคนก็ต้องผ่านการทดสอบเหล่านี้ เพียงแต่ความเข้มข้นของบททดสอบย่อมจะแตกต่างกันไป  บททดสอบคือพรจากเรา มีพวกเจ้าสักกี่คนที่มักจะคุกเข่าเบื้องหน้าเรา ขอพรจากเรา?  เจ้าพวกเด็กโง่!  พวกเจ้าคิดเสมอว่าคำมงคลไม่กี่คำนั้นนับเป็นพรจากเราแล้ว แต่กลับไม่เคยเชื่อว่าความขมขื่นคือพรจากเรา  คนที่ร่วมแบ่งปันความขมขื่นของเราย่อมจะมีส่วนร่วมในความหวานชื่นของเราอย่างแน่นอน  นั่นคือคำสัญญาของเราและเป็นพรที่เรามอบให้พวกเจ้า  อย่าลังเลที่จะกิน ดื่ม และชื่นชมวจนะของเรา  เมื่อความมืดมนผ่านพ้น ความสว่างย่อมสาดส่อง  ก่อนรุ่งสางคือช่วงที่มืดมนที่สุด พ้นเวลานี้ไป ท้องฟ้าจะค่อยๆ กระจ่าง จากนั้นดวงอาทิตย์ก็ขึ้น  จงอย่ากลัวหรือขลาดไปเลย  ในวันนี้ เราเกื้อหนุนบุตรทั้งหลายของเราและกวัดแกว่งฤทธานุภาพของเราเพื่อพวกเขา

เมื่อเป็นเรื่องกิจธุระของคริสตจักร อย่าเอาแต่บ่ายเบี่ยงความรับผิดชอบของเจ้า  หากเจ้านำเรื่องนี้มาเข้าเฝ้าเราโดยเปี่ยมมโนธรรม เจ้าจะพบหนทาง  ในยามที่เกิดปัญหาหยุมหยิมเช่นนี้ขึ้น เจ้ารู้สึกกลัวและตื่นตระหนก ด้วยไม่รู้จะทำเช่นใดหรือไม่?  เราได้กล่าวไว้นับครั้งไม่ถ้วนแล้วว่า “จงมาเฝ้าใกล้ชิดเราให้บ่อย!”  พวกเจ้าได้นำสิ่งที่เราขอให้พวกเจ้าทำไปปฏิบัติโดยเปี่ยมมโนธรรมหรือไม่?  กี่ครั้งกันที่พวกเจ้าได้ใคร่ครวญคำพูดของเรา?  หากเจ้ายังไม่ได้ทำเช่นนั้นแล้ว พวกเจ้าก็ปราศจากความรู้ความเข้าใจเชิงลึกอันแจ่มแจ้ง  นี่มิใช่เป็นการกระทำของตัวเจ้าเองหรอกหรือ?  เจ้าโทษคนอื่น แต่เหตุใดเจ้าจึงไม่รู้สึกขยะแขยงตัวเจ้าเอง?  เจ้าทำสิ่งทั้งหลายให้เสียเรื่อง และหลังจากนั้นเจ้าก็ยังคงไม่ใส่ใจและขอไปที  พวกเจ้าจักต้องใส่ใจวจนะของเรา

คนที่เชื่อฟังและคนที่นบนอบจะได้รับพรอันยิ่งใหญ่  เวลาอยู่ในคริสตจักร จงตั้งมั่นในคำพยานที่เจ้ามีให้เราและค้ำชูความจริง  ถูกคือถูก และผิดก็คือผิด อย่าสับสนระหว่างขาวกับดำ  เจ้าต้องต่อสู้กับซาตานและต้องกำราบมันให้ราบคาบ ไม่ให้มีวันลุกขึ้นมาได้อีก  พวกเจ้าต้องมอบทุกสิ่งทุกอย่างที่มีเพื่อปกป้องคำพยานแห่งเรา  การกระทำของพวกเจ้าย่อมจะมีเป้าหมายเช่นนี้—จงอย่าลืมข้อนี้  แต่ตอนนี้พวกเจ้าไร้ซึ่งความเชื่อและวิจารณญาณ ไม่เคยสามารถเข้าใจวจนะและเจตนาของเรา  กระนั้นก็อย่าใจร้อน ทุกสิ่งเดินหน้าไปตามขั้นตอนของเรา ความใจร้อนรังแต่จะก่อให้เกิดปัญหา  จงใช้เวลาอยู่ตรงหน้าเราให้นานขึ้น อย่ามัวให้ความสำคัญกับการป้อนอาหารและสวมเสื้อผ้าให้กับร่างกายของเจ้า จงหมั่นแสวงหาเจตนาของเราเถิด  เราจะเผยเจตนาของเราให้เจ้ารู้ แล้วเจ้าจะค่อยๆ พบเจอเจตนาเหล่านั้นในทุกสิ่ง เราจะได้มีหนทางกระทำการในตัวมนุษย์ทุกคนโดยไร้อุปสรรค และหัวใจของเราจะได้มีความยินดี  ถึงตอนนั้น พวกเจ้าย่อมจะได้รับพรไปพร้อมกับเราตราบชั่วกาลนาน!