I

ผู้คนล้วนต้องเสาะแสวงที่จะใช้ชีวิตให้เปี่ยมความหมาย และไม่ควรพอใจกับสภาพการณ์ของตนในปัจจุบัน พวกเขาต้องใช้ชีวิตตามภาพลักษณ์ของเปโตร ต้องมีความรู้และประสบการณ์แบบเปโตร ต้องไล่ตามเสาะหาสิ่งต่างๆ ที่สูงส่งและลุ่มลึกขึ้น ต้องไล่ตามเสาะหาการรักพระเจ้าให้ลึกซึ้งขึ้นและบริสุทธิ์ขึ้น และไล่ตามเสาะหาชีวิตที่มีคุณค่าและความหมาย นี่เท่านั้นที่เป็นชีวิต เมื่อนั้นเท่านั้นพวกเขาจึงจะเป็นเหมือนเปโตร เจ้าต้องมุ่งเน้นการเข้าสู่ด้านที่เป็นบวกอย่างกระตือรือร้น ต้องไม่นิ่งเฉยและปล่อยให้ตัวเองเสื่อมถอยเพราะพอใจในความสบายชั่วครู่ชั่วยาม แล้วพร้อมกันนั้นก็เพิกเฉยต่อความจริงที่ลุ่มลึกกว่า ละเอียดกว่า และสัมพันธ์กับชีวิตจริงมากกว่า เจ้าต้องมีความรักที่สัมพันธ์กับชีวิตจริง และต้องค้นหาทุกหนทางที่เป็นไปได้เพื่อปลดปล่อยตัวเองจากชีวิตที่เสื่อมทรามและไม่อินังขังขอบต่อสิ่งใดนี้ซึ่งไม่ต่างอะไรจากชีวิตของสัตว์ตัวหนึ่งเลย เจ้าต้องใช้ชีวิตที่มีความหมาย ชีวิตที่มีคุณค่า และเจ้าต้องไม่หลอกตัวเองหรือปฏิบัติต่อชีวิตของตนเหมือนเป็นของเล่นชิ้นหนึ่งที่เอาไว้เล่นสนุก สำหรับทุกคนที่มีปณิธานและรักพระเจ้าแล้ว

II

ไม่มีความจริงที่ไม่อาจเข้าถึงได้ และไม่มีความยุติธรรมที่พวกเขาไม่อาจยืนหยัดตั้งมั่นได้ เจ้าควรใช้ชีวิตของเจ้าอย่างไร? เจ้าควรรักพระเจ้าและใช้ความรักนี้สนองเจตนารมณ์ของพระองค์อย่างไร? ไม่มีเรื่องใดในชีวิตเจ้าที่ยิ่งใหญ่ไปกว่านี้ เหนือสิ่งอื่นใด เจ้าต้องมีปณิธานและความมานะบากบั่นเช่นนี้ ไม่ควรเป็นคนอ่อนแอที่ไร้กระดูกสันหลัง เจ้าต้องเรียนรู้วิธีที่จะได้รับประสบการณ์กับชีวิตที่เปี่ยมความหมายและมีประสบการณ์กับความจริงที่เปี่ยมความหมาย และไม่ควรปฏิบัติต่อตัวเจ้าเองอย่างสุกเอาเผากินแบบนั้น ชีวิตของเจ้าจะล่วงเลยไปโดยที่เจ้าไม่ทันรู้ตัว หลังจากนั้น เจ้าจะมีโอกาสที่จะรักพระเจ้าเช่นนี้อีกหรือไม่? มนุษย์สามารถรักพระเจ้าหลังจากที่ตายไปแล้วได้หรือ? เจ้าต้องมีปณิธานและมโนธรรมดุจดังเปโตร ต้องใช้ชีวิตให้เปี่ยมความหมาย และไม่มัวเล่นสนุกกับตัวเอง ในฐานะคนที่ไล่ตามเสาะหาพระเจ้า เจ้าต้องพิจารณาและจัดการชีวิตของเจ้าด้วยความรอบคอบ—พิจารณาว่าเจ้าควรถวายตัวเจ้าเองต่อพระเจ้าอย่างไร เจ้าควรมีความเชื่อในพระเจ้าที่เปี่ยมความหมายยิ่งขึ้นอย่างไร และเพราะเจ้ารักพระเจ้า เจ้าจึงควรรักพระองค์ในหนทางที่บริสุทธิ์มากขึ้น งดงามมากขึ้น และดีงามมากขึ้น

จาก พระวจนะฯ เล่ม 1 การทรงปรากฏและพระราชกิจของพระเจ้า, ประสบการณ์ของเปโตร: ความรู้ของเขาเกี่ยวกับการตีสอนและการพิพากษา