บทที่ 3

ตั้งแต่พวกเจ้าได้รับการเรียกขานว่าประชากรของเรา สรรพสิ่งก็ไม่เหมือนอย่างที่เคยเป็น พวกเจ้าควรใส่ใจและเชื่อฟังถ้อยคำของวิญญาณของเรา และติดตามงานของเราอย่างใกล้ชิด เจ้าไม่อาจแยกวิญญาณของเรากับเนื้อหนังของเราออกจากกันได้ เพราะพวกเราเป็นหนึ่งเดียวกันโดยเนื้อแท้และแยกจากกันไม่ได้โดยธรรมชาติ ผู้ใดก็ตามที่จะแบ่งพระวิญญาณกับพระบุคคลออกจากกัน และมุ่งเน้นที่พระบุคคลหรือพระวิญญาณเพียงอย่างใดอย่างหนึ่ง ก็จะทนทุกข์กับความสูญเสีย และจะมีความสามารถที่จะดื่มได้จากเพียงถ้วยรสขมของพวกเขาเท่านั้นโดยไม่มีทางเลือกใดๆ เพียงบรรดาผู้ที่มีความสามารถที่จะมองว่าพระวิญญาณกับพระบุคคลเป็นสิ่งพร้อมมูลที่แบ่งแยกกันไม่ได้เท่านั้นที่มีความรู้พอเพียงเกี่ยวกับเรา ชีวิตที่อยู่ภายในพวกเขาจะค่อยๆ ก้าวผ่านการเปลี่ยนแปลง เพื่อที่ว่าขั้นตอนต่อไปของงานของเราจะดำเนินไปอย่างราบรื่นและปราศจากการขัดขวาง เราใช้กระบวนการถลุงแห่งวจนะมาทดสอบบรรดาผู้ที่อยู่ในบ้านของเรา และใช้วิธีการทำงานเพื่อทดสอบบรรดาผู้ที่ติดตามเรา ภายใต้รูปการณ์แวดล้อมเหล่านี้อาจกล่าวได้ว่าพวกเขาทั้งหมดนั้นสูญสิ้นความหวัง ในฐานะประชากร ไม่มีผู้ใดท่ามกลางพวกเขาที่มีสภาพเงื่อนไขต่างๆ ไม่เป็นลบและนิ่งเฉย ราวกับทั่วทั้งพื้นที่ได้เปลี่ยนแปลงไป ผู้คนบางส่วนลบหลู่ฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก ในความสิ้นหวังของพวกเขา คนบางส่วนก็แข็งใจและยอมรับการทดสอบของวจนะของเรา บางคนมองไปบนฟ้าและถอนหายใจเฮือกใหญ่ นัยน์ตาเอ่อท้นด้วยน้ำตา ราวกับคลุ้มคลั่งจากการสิ้นใจก่อนเวลาอันควรของทารกแรกเกิด บางคนถึงกับรู้สึกอับอายที่มีชีวิตอยู่เช่นนี้ และอธิษฐานต่อพระเจ้าให้ทรงพาพวกเขาไปโดยเร็ว คนบางส่วนใช้เวลาทั้งวันในความมึนงง ราวกับว่าพวกเขาได้ล้มป่วยสาหัสและยังไม่ได้ฟื้นคืนสติ คนบางส่วนหลังจากพร่ำบ่นแล้วก็จากไปอย่างเงียบๆ และกระนั้นคนบางส่วนก็สรรเสริญเราจากที่ของพวกเขา แม้ว่าพวกเขายังคงค่อนข้างเป็นลบอยู่ วันนี้ เมื่อทั้งหมดถูกเปิดเผยแล้ว เราก็ไม่จำเป็นต้องกล่าวถึงอดีตอีกต่อไป ที่สำคัญยิ่งกว่าก็คือเจ้าควรยังคงสามารถจงรักภักดีมากที่สุดจากสถานะที่เรามอบให้พวกเจ้าในวันนี้ เพื่อให้พวกเจ้าทั้งปวงจะได้พบกับการเห็นชอบของเรา และทั้งหมดที่พวกเจ้ากล่าวคือผลิตผลแห่งความรู้แจ้งและความกระจ่างของเรา ว่าสิ่งที่พวกเจ้าใช้ชีวิตอยู่ด้วยอาจเป็นฉายาของเราในท้ายที่สุด และเป็นการสำแดงของเราอย่างครบถ้วนบริบูรณ์

วจนะของเราถูกปลดปล่อยและถูกแสดง ณ เวลาใดหรือที่ใดก็ได้ และดังนั้น พวกเจ้าก็ควรรู้จักตัวเองเบื้องหน้าเราในทุกเวลาเช่นเดียวกัน ในที่สุด วันนี้จึงไม่เหมือนสิ่งที่มีมาก่อน และเจ้าไม่สามารถสำเร็จลุล่วงสิ่งใดก็ตามที่เจ้าปรารถนาได้อีกต่อไป แทนที่จะเป็นเช่นนั้น เจ้าต้องสามารถเอาชนะร่างกายของเจ้าภายใต้การนำของวจนะของเรา เจ้าต้องใช้วจนะของเราเฉกเช่นหลักสำคัญของเจ้า และเจ้าไม่อาจกระทำการอย่างวู่วาม ทุกเส้นทางสู่การปฏิบัติจริงสำหรับคริสตจักรสามารถพบได้ในวจนะของเรา พวกที่ไม่กระทำการโดยวจนะของเรานั้นทำให้วิญญาณของเราขุ่นเคืองโดยตรง และเราจะทำลายพวกเขาเสีย เนื่องจากสรรพสิ่งได้มาถึงสถานการณ์เช่นนั้นของวันนี้ พวกเจ้าไม่จำเป็นต้องรู้สึกเป็นทุกข์และเสียใจมากเกินไปในเรื่องความประพฤติและการกระทำในอดีตของเจ้า ความเผื่อแผ่ของเรานั้นไร้ที่สิ้นสุดเฉกเช่นท้องทะเลและผืนฟ้า—จะเป็นไปได้อย่างไรที่ความสามารถและความรู้ของมนุษย์เกี่ยวกับเรานั้นไม่ได้เป็นที่คุ้นเคยของเราเหมือนดังหลังมือของเราเอง? ผู้ใดเล่าท่ามกลางมนุษย์ที่ไม่ได้อยู่ในมือของเรา? เจ้าคิดว่าเราไม่รู้เลยหรือว่าวุฒิภาวะของเจ้ามากมายเพียงใด ว่าเราไม่รู้เท่าทันสิ่งนี้อย่างสิ้นเชิง? นั่นเป็นไปไม่ได้! ดังนั้น เมื่อผู้คนทั้งปวงสิ้นหวังอย่างถึงที่สุด เมื่อพวกเขาไม่สามารถรอคอยนานกว่านี้ได้และปรารถนาที่จะเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง เมื่อพวกเขาต้องการถามเราถึงสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น เมื่อบางคนปล่อยตัวปล่อยใจไปกับความเสเพล และบางคนเกิดความคิดที่จะกบฏ กระนั้นก็ดี เมื่อบางคนกำลังทำงานปรนนิบัติอย่างจงรักภักดี เราก็เริ่มส่วนที่สองของยุคแห่งการพิพากษา คือ การชำระล้างให้บริสุทธิ์และการพิพากษาประชากรของเรา นี่ยังกล่าวได้ด้วยว่า เราเริ่มฝึกฝนประชากรของเราอย่างเป็นทางการ อนุญาตให้พวกเจ้าไม่ใช่เพียงแค่กล่าวคำพยานที่งดงามแก่เรา แต่ที่มากกว่านั้น ยังอนุญาตให้พวกเจ้าสัมฤทธิ์ชัยชนะที่สวยงามในการสู้รบเพื่อเราจากรถรบแห่งประชากรของเรา

ในทุกเวลา ประชากรของเราควรเตรียมพร้อมต่อต้านกลอุบายอันเจ้าเล่ห์ของซาตาน พิทักษ์ประตูบ้านของเราเพื่อเรา พวกเขาควรมีความสามารถที่จะสนับสนุนซึ่งกันและกันและจัดเตรียมให้แก่กันและกันได้ เพื่อหลีกเลี่ยงการตกอยู่ในกับดักของซาตาน ซึ่งในเวลานั้นก็คงจะสายเกินกว่าจะเสียใจ เหตุใดเราจึงกำลังฝึกฝนพวกเจ้าด้วยความเร่งด่วนเช่นนี้? เหตุใดเราจึงบอกพวกเจ้าถึงข้อเท็จจริงทั้งหลายของโลกฝ่ายจิตวิญญาณ? เหตุใดเราจึงเตือนจำและเตือนสติพวกเจ้าครั้งแล้วครั้งเล่า? พวกเจ้าเคยคิดถึงเรื่องนี้บ้างหรือไม่? การใคร่ครวญของพวกเจ้าเคยได้ให้ความกระจ่างแจ้งหรือไม่? ดังนั้นพวกเจ้าต้องไม่เพียงมีความสามารถที่จะสร้างประสบการณ์แก่ตัวเจ้าเองโดยก่อร่างสร้างขึ้นบนรากฐานแห่งอดีต แต่ที่มากยิ่งกว่านั้นคือ ต้องขับไล่มลทินภายในตัวเจ้าภายใต้การนำแห่งวจนะของวันนี้ โดยยอมให้แต่ละวจนะของเราหยั่งรากและเบ่งบานภายในจิตวิญญาณทั้งหลายของเจ้า และที่สำคัญยิ่งกว่านั้นคือเพื่อออกผลได้มากยิ่งขึ้น นี่เป็นเพราะว่าสิ่งที่เราขอนี้มิใช่ดอกไม้ที่สะพรั่งสดใส แต่คือผลอันดกดื่น—ผลที่ไม่สูญเสียความสุกงอมของมัน เจ้าเข้าใจความหมายที่แท้จริงของวจนะของเราไหม? แม้ว่าดอกไม้ในเรือนกระจกมีเหลือคณานับราวกับหมู่ดาว และดึงดูดฝูงชนทั้งหมดที่ชื่นชมดอกไม้เหล่านั้นเข้ามา ทันทีที่ดอกไม้ร่วงโรยลง ดอกไม้เหล่านั้นก็กลายเป็นเพียงเศษซากเหมือนกลอุบายอันเล่ห์ลวงของซาตาน และไม่มีผู้ใดแสดงความสนใจใดๆ ในดอกไม้เหล่านั้น กระนั้นก็ดี ดอกไม้ทั้งหมดที่ถูกลมพัดกระหน่ำและถูกพระอาทิตย์แผดเผา ที่กล่าวคำพยานต่อเรา แม้ว่าจะไม่เบ่งบานสวยงาม แต่จะออกผลทันทีที่ดอกไม้เหล่านี้ร่วงโรยลง ด้วยว่าเราพึงประสงค์ให้พวกมันเป็นเช่นนั้น เมื่อเรากล่าววจนะเหล่านี้ พวกเจ้าเข้าใจมากน้อยเพียงใด? ทันทีที่เหล่าดอกไม้ร่วงโรยและออกผล และทันทีที่สามารถจัดเตรียมผลทั้งหมดนี้เพื่อความชื่นชมยินดีของเราได้ เราจะสรุปปิดตัวงานของเราทั้งหมดบนแผ่นดินโลก และจะเริ่มชื่นชมการตกผลึกของปัญญาของเรา!

22 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1992

ก่อนหน้า: บทที่ 2

ถัดไป: บทที่ 4

พระเจ้าได้เสด็จมาอย่างลับๆ ก่อนความวิบัติอันใหญ่หลวงและได้ทรงสร้างกลุ่มผู้มีชัยชนะขึ้นแล้ว จากนั้น พระเจ้าจะทรงปรากฏอย่างเปิดเผยและทรงให้รางวัลคนดีและลงโทษคนชั่ว คุณต้องการต้อนรับองค์พระผู้เป็นเจ้าและให้พระเจ้าช่วยให้รอดก่อนความวิบัติอันใหญ่หลวงหรือไม่? อย่าลังเลที่จะติดต่อเราตอนนี้เพื่อหาวิธี
ติดต่อเราผ่าน Messenger
ติดต่อเราผ่าน Line

เนื้อหาที่เกี่ยวข้อง

เหล่าผู้เชื่อฟังพระเจ้าด้วยใจจริงย่อมได้รับการรับไว้โดยพระเจ้าอย่างแน่นอน

พระราชกิจของพระวิญญาณบริสุทธิ์นั้นเปลี่ยนแปลงรายวัน เพิ่มระดับสูงขึ้นทีละขั้น วิวรณ์ของวันพรุ่งนี้จะสูงส่งกว่าของวันนี้...

งานแห่งการเผยแผ่ข่าวประเสริฐคืองานแห่งการช่วยมนุษย์ให้รอดด้วยเช่นกัน

ผู้คนทุกคนจำเป็นต้องเข้าใจจุดมุ่งหมายของงานของเราบนโลก นั่นคือ สิ่งที่เราปรารถนาที่จะได้รับในท้ายที่สุด...

การตั้งค่า

  • ข้อความ
  • ธีม

สีเข้ม

ธีม

แบบอักษร

ขนาดตัวอักษร

ระยะห่างบรรทัด

ระยะห่างบรรทัด

ความกว้างของหน้า

เนื้อหา

ค้นหา

  • ค้นหาข้อความนี้
  • ค้นหาในหนังสือนี้