พระวจนะทรงปรากฏเป็นมนุษย์

สีเข้ม

ธีม

แบบอักษร

ขนาดตัวอักษร

ระยะห่างบรรทัด

ความกว้างของหน้า

ผลลัพธ์ 0 รายการ

ไม่พบผลลัพธ์

บทที่ 63

เจ้าต้องเข้าใจสภาพของเจ้าเองและ นอกจากนั้น ต้องชัดเจนในเรื่องเส้นทางที่เจ้าจำเป็นต้องเดินด้วย จงอย่ารอให้เรายกหูของเจ้าขึ้นและชี้ชัดในสิ่งต่าง ๆ ให้กับเจ้าอีกต่อไป เราเป็นพระเจ้าผู้สังเกตส่วนที่อยู่ลึกที่สุดของหัวใจมนุษย์ และเรารู้ทุกความคิดและแนวคิดของเจ้า นอกจากนั้นแล้ว เรายังเข้าใจการกระทำและพฤติกรรมของเจ้าอีกด้วย—แต่สิ่งที่ว่ามาทั้งหมดนี้มีคำสัญญาของเราอยู่หรือไม่? ทั้งหมดนี้มีเจตจำนงของเราอยู่หรือไม่? เจ้าเคยแสวงหาสิ่งเหล่านี้โดยแท้จริงมาก่อนหรือไม่? เจ้าได้ให้เวลากับเรื่องนี้อย่างแท้จริงบ้างหรือไม่? เจ้าได้ใช้ความพยายามอย่างแท้จริงบ้างหรือเปล่า? เราไม่ได้วิพากษ์วิจารณ์เจ้าอยู่ พวกเจ้าก็แค่ได้เพิกเฉยต่อแง่มุมนี้อย่างหน้าตาเฉยเท่านั้นเอง! เจ้ามึนงงสับสนเหลือเกินตลอดเวลา และไม่อาจเห็นสิ่งใดได้ชัดเจน เจ้ารู้หรือไม่ว่าที่เป็นเช่นนี้เพราะอะไร? เพราะความคิดของพวกเจ้าไม่กระจ่างและมโนคติแบบหลงผิดของพวกเจ้าก็ฝังแน่นเกินไป นอกจากนั้น พวกเจ้ายังไม่ได้คำนึงถึงเจตจำนงของเราเลย บางคนจะพูดว่า “พระองค์ตรัสได้อย่างไรว่าพวกเราไม่ได้แสดงความคำนึงถึงน้ำพระทัย ของพระองค์เลย พวกเรากำลังพยายามทำความเข้าใจน้ำพระทัยของพระองค์อยู่อย่างสม่ำเสมอ แต่พวกเราก็ไม่เคยทำสำเร็จเลย—ในเมื่อเป็นเช่นนี้พวกเราควรทำเช่นไรเล่า? พระองค์ตรัสได้โดยแท้จริงหรือว่าพวกเราไม่ได้ใช้ความพยายามเลย?” เราขอถามเจ้าหน่อยนะ เจ้าจะกล้ากล่าวอ้างว่าเจ้าภักดีต่อเราโดยแท้จริงอย่างนั้นหรือ? และใครเล่าจะกล้ากล่าวว่าพวกเขามอบตนเองให้เราด้วยความภักดีอันสมบูรณ์? เราเกรงว่าไม่มีสักคนในหมู่พวกเจ้าที่สามารถกล่าวเช่นนี้ได้ เพราะ เราไม่จำเป็นต้องบอกหรอกว่า พวกเจ้าทุกคนต่างมีตัวเลือกของตัวเอง ความชอบของตัวเอง และ ที่ยิ่งไปกว่านั้นก็คือ เจตนาของตัวเจ้าเอง ไม่ต้องมาหลอกลวง! เราเข้าใจความคิดที่อยู่ลึกที่สุดทั้งหมดของพวกเจ้าโดยถ้วนทั่วมาตั้งนานแล้ว เรายังต้องให้ความกระจ่างในเรื่องนี้อีกหรือ? เจ้าต้องตรวจดูให้มากขึ้นจากทุกแง่มุม (ความคิดและแนวคิดทั้งหลายของเจ้า ทุกสิ่งที่เจ้ากล่าว ทุกคำพูด และทุกเจตนาและแรงจูงใจที่อยู่เบื้องหลังทุกการดำเนินการของเจ้า ด้วยการทำเช่นนี้เจ้าจะสามารถเข้าไปสำรวจได้ทุกด้าน นอกเหนือจากนั้น เจ้าจะสามารถนำความจริงอันครบบริบูรณ์มาประดับตน

หากเรามิได้บอกสิ่งเหล่านี้แก่พวกเจ้า พวกเจ้าก็จะยังคงมึนงงสับสนอยู่ต่อไป ฝักใฝ่ในความพึงพอใจทางเนื้อหนังทั้งวันและไม่มีความพึงปรารถนาใด ๆ ที่จะแสดงความคำนึงถึงเจตจำนงของเราเลย เรากำลังใช้มืออันกอปรด้วยความรักของเราช่วยพวกเจ้าให้รอดอยู่เป็นนิตย์ พวกเจ้ารู้ หรือไม่? พวกเจ้าได้ตระหนักเช่นนี้หรือเปล่า? เรารักเจ้าด้วยความจริงใจ เจ้ากล้าพูดว่าเจ้ารักเราด้วยความจริงใจหรือเปล่า? ถามตนเองบ่อย ๆ เถิดว่าเจ้าสามารถมาหาเราเพื่อให้เราตรวจสอบทุกการกระทำของเจ้าได้จริงหรือไม่? เจ้าสามารถให้เราตรวจดูทุกการกระทำของเจ้าอย่างแท้จริงได้หรือไม่? เราว่าเจ้านั้นเสเพล และเจ้าก็รีบปกป้องตัวเอง การพิพากษาของเรามาถึงเจ้าแล้ว บัดนี้เจ้าควรตื่นขึ้นมาสู่ความจริง! ทุกสิ่งที่เรากล่าวคือความจริง วจนะของเราชี้ชัดถึงสภาพอันแท้จริงภายในเจ้า อา มวลมนุษย์เอย! การจัดการกับพวกเจ้านั้นช่างลำบากยากเย็นเหลือเกิน ต่อเมื่อเราชี้ชัดถึงสภาพแท้จริงของพวกเจ้าเท่านั้นพวกเจ้าจึงยอมรับสิ่งที่เรากล่าวจนหมดใจ หากเรามิได้ทำเช่นนี้แล้วไซร้ พวกเจ้าก็คงจะยึดมั่นในชุดแนวคิดอันหลงยุคของพวกเจ้าและเกาะติดอยู่กับวิธีคิดของพวกเจ้าเสมอ โดยคิดไปเองว่าไม่มีใครเลยในโลกฉลาดไปกว่าพวกเจ้า ในการนี้ พวกเจ้าไม่ได้หลงตัวว่าตนเองเป็นผู้ชอบธรรมอย่างหน้าตาเฉยหรอกหรือ? พวกเจ้าไม่ได้กำลังปรนเปรอตัวเองอยู่ในความพึงพอใจต่อตนเองและความอิ่มเอมใจและกำลังโอหังและทะนงตนอยู่หรอกหรือ? ถึงตอนนี้พวกเจ้าก็ควรระลึกรู้ได้แล้ว! พวกเจ้าไม่ควรคิดว่าตัวเองฉลาดหรือพิเศษเหนือธรรมดา ในทางกลับกัน พวกเจ้าต้องตระหนักในความขาดตกบกพร่องและจุดอ่อนของตัวเองเสมอ เมื่อเป็นเช่นนี้ ความแน่วแน่ของพวกเจ้าที่จะรักเราก็จะไม่ลดน้อยลงและกลับแข็งแกร่งขึ้นทุกทีแทน และสภาพของตัวพวกเจ้าเองก็จะดีขึ้นต่อไปเรื่อย ๆ และที่สำคัญกว่านั้นก็คือ ชีวิตของพวกเจ้าจะก้าวหน้าไปเสมอในแต่ละวัน

เมื่อพวกเจ้ามาเข้าใจเจตจำนงของเรา พวกเจ้าก็จะมารู้จักตัวเอง และเมื่อเป็นเช่นนั้นแล้วก็จะเข้าใจเราดีขึ้นและก้าวหน้าต่อไปในเรื่องความแน่ใจที่พวกเจ้ามีต่อเรา ณ ปัจจุบันนี้ หากใครไม่สามารถบรรลุซึ่งความแน่ใจเกี่ยวกับเราได้ถึงร้อยละเก้าสิบ แต่แทนที่จะเป็นเช่นนั้นกลับเดี๋ยวขึ้นเดี๋ยวลงทุกหนึ่งนาทีต่อไป ลมเพลมพัดไปมา เช่นนั้นแล้ว เราขอบอกว่าบุคคลนั้นคือผู้ที่จะถูกเหวี่ยงทิ้งอย่างแน่นอน อีกร้อยละสิบที่เหลือนั้นอยู่ในการให้ความรู้แจ้งและการให้ความกระจ่างของเราโดยทั้งสิ้น ด้วยสิ่งเหล่านี้ ผู้คนจึงสามารถบรรลุซึ่งความแน่ใจเกี่ยวกับเราได้เต็มร้อย ณ ตอนนี้เลย—หมายถึงวันนี้—มีกี่คนหรือที่สามารถมาถึงขั้นนี้ได้? เรากำลังเปิดเผยเจตจำนงของเราต่อเจ้าอย่างสม่ำเสมอ และความรู้สึกแห่งชีวิตก็ไหลอยู่ภายในเจ้าอย่างต่อเนื่อง แล้วเหตุใดเล่าเจ้าจึงไม่ปฏิบัติตามการนำของพระวิญญาณ? เจ้ากลัวทำผิดพลาดหรือไร? หากเป็นเช่นนั้นแล้ว เหตุใดเจ้าจึงไม่ตั้งใจฝึกฝนเลย? เราขอบอกเจ้าว่าผู้คนไม่อาจเข้าใจเจตจำนงของเราได้ด้วยการพยายามเพียงครั้งสองครั้ง พวกเขาต้องก้าวผ่านกระบวนการ เราได้ชี้ชัดในเรื่องนี้ไปหลายครั้งแล้ว แล้วเหตุใดเจ้าจึงไม่นำไปปฏิบัติ? เจ้าไม่คิดหรือว่าเจ้ากำลังไม่เชื่อฟังอยู่? เจ้าปรารถนาที่จะทำทุกสิ่งทุกอย่างให้แล้วเสร็จภายในเวลาชั่วครู่ชั่วยามและไม่เคยเต็มใจที่จะใช้ความพยายามหรือให้เวลาแม้แต่นิดกับอะไรเลย เจ้าช่างโง่เขลาเสียนี่กระไร และ นอกจากนั้น เจ้าช่างขาดความรู้อะไรเช่นนี้!

พวกเจ้าไม่ตระหนักรู้หรือว่าเราพูดอะไรอย่างปราศจากคำพูดที่อ้อมค้อมคลุมเครือเสมอ? เหตุใดพวกเจ้าจึงทึ่มทื่อ ด้านชา และปัญญาทึบอยู่ได้? พวกเจ้าควรจะตรวจดูตัวเองให้มากกว่านี้ และหากมีสิ่งใดที่พวกเจ้าไม่เข้าใจ พวกเจ้าก็ควรจะมาหาเราให้บ่อยขึ้น เราขอบอกเจ้าว่า จุดประสงค์ของการที่เราพูดอย่างนี้อย่างนั้นก็เพื่อนำทางให้พวกเจ้ามาหาเรา หลังจากที่เวลาผ่านมาเนิ่นนานแล้ว เหตุใดพวกเจ้าจึงยังคงไม่ตระหนักเล่า? เป็นเพราะวจนะของเราได้ทำให้พวกเจ้าสับสนไปหมดหรือ? หรือเป็นเพราะพวกเจ้าไม่ได้ถือว่าวจนะของเราทุก ๆ คำเป็นเรื่องจริงจัง? เวลาที่พวกเจ้าอ่านวจนะของเรา พวกเจ้าได้ความรู้ดี ๆ เกี่ยวกับตัวพวกเจ้าเอง และพวกเจ้าก็ไปพูดอะไรต่าง ๆ ประหนึ่งพวกเจ้าเป็นหนี้เราและไม่อาจเข้าใจเจตจำนงของเราได้ แต่หลังจากนั้นล่ะ? เหมือนกับพวกเจ้าไม่ได้มีอะไรเกี่ยวข้องกับสิ่งเหล่านี้เลย ราวกับว่าเจ้าก็แค่ไม่ได้เป็นผู้ที่เชื่อในพระเจ้า ไม่ใช่ว่าเจ้าเพียงแค่เขมือบกลืนข้อมูลลงไปโดยที่ไม่ได้ให้เวลาตัวเองย่อยเลยหรอกหรือ? เวลาที่เจ้ามีความสุขกับวจนะของเรา มันเหมือนกับว่าเจ้าเพียงแค่มองดอกไม้เพียงชั่วประเดี๋ยวขณะควบม้าผ่านไป เจ้าไม่เคยพยายามที่จะเข้าใจให้ได้อย่างแท้จริงจากวจนะของเราว่าเจตจำนงของเราคืออะไร ผู้คนเป็นอย่างนี้นะ พวกเขาชอบมากเสมอที่จะดูถ่อมใจ คนแบบนี้น่าเกลียดชังที่สุดเลย เวลาพวกเขารวมตัวกันเพื่อสามัคคีธรรมกับผู้อื่น พวกเขาชอบมากเสมอที่จะแบ่งปัน ความรู้เกี่ยวกับตนเองเวลาอยู่ต่อหน้าผู้อื่น ทำให้ผู้อื่นเห็นว่าพวกเขาเป็นคนที่คำนึงถึงภาระของเรา—ทั้งที่โดยแท้จริงแล้ว พวกเขาโง่ที่สุดในบรรดาคนเขลาทั้งหลาย (พวกเขาไม่ได้สามัคคีธรรมกับพี่น้องของตนในเรื่องความเข้าใจเชิงลึก หรือความรู้ที่แท้จริงของพวกเขาเกี่ยวกับเรา แต่พวกเขากลับแค่อวดแสดงตนเองและโอ้อวดตนต่อหน้าผู้อื่นแทน เราเกลียดคนแบบนี้อย่างที่สุด เพราะพวกเขาพูดให้เราเสียหายและหยามหมิ่นเรา)

เราทำให้ปาฏิหาริย์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเราสำแดงในพวกเจ้าอยู่บ่อย ๆ พวกเจ้าไม่สามารถมองเห็นปาฏิหาริย์เหล่านั้นหรอกหรือ? สิ่งที่เรียกว่า “ความเป็นจริง” นั้นได้ถูกนำมาใช้ในการดำเนินชีวิตของผู้ที่รักเราอย่างจริงใจ พวกเจ้าไม่เห็นหรอกหรือ? นี่ไม่ได้เป็นเครื่องพิสูจน์ที่ดีที่สุดที่จะทำให้พวกเจ้ารู้จักเราได้หรอกหรือ? นี่ไม่ได้เป็นพยานที่ดีกว่าสำหรับเราหรอกหรือ? และกระนั้นพวกเจ้าก็หาได้ระลึกรู้ในเรื่องนี้เลย จงบอกเราที ใครเล่าสามารถใช้ชีวิตตามความเป็นจริงบนแผ่นดินโลกอันสำส่อนนี้ซึ่งสกปรกโสมมและถูกซาตานทำให้เสื่อมทรามอย่างหนักนี้ได้? มนุษย์มิได้เสื่อมทรามและว่างเปล่ากันทั้งนั้นหรอกหรือ? ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม วจนะของเราได้ไปถึงจุดยอดแล้ว ไม่มีวจนะใดจะเข้าใจได้ง่ายไปกว่าวจนะเหล่านี้อีกแล้ว แม้แต่คนที่ปัญญาอ่อนอย่างที่สุดก็สามารถอ่านวจนะของเราและเข้าใจได้—เพราะฉะนั้นมันไม่ใช่แค่ว่าพวกเจ้าไม่ได้ใช้ความพยายามมากพอหรอกหรือ?

ก่อนหน้า:บทที่ 62

ถัดไป:บทที่ 65

เนื้อหาที่เกี่ยวข้อง

  • เกี่ยวกับพระคัมภีร์ (1)

    ควรเข้าหาพระคัมภีร์ในเรื่องการเชื่อในพระเจ้าอย่างไร? นี่คือคำถามในหลักการ ทำไมเราจึงพูดคุยกันถึงคำถามนี้? เนื่องจากในอนาคตเจ้าจะเผยแพร่ข่าวประเสริ…

  • พวกเจ้าควรจะพิจารณาความประพฤติทั้งหลายของเจ้า

    ทุกความประพฤติและการกระทำในชีวิตของพวกเจ้าแสดงให้เห็นว่าพวกเจ้าต้องได้รับการจัดหาบทตอนแห่งวจนะของเราในแต่ละวันเพื่อเติมคืนพวกเจ้าให้เต็ม เพราะพวกเจ…

  • ต่อทุกคนที่กำลังปฏิบัติหน้าที่ของพวกเขา

    ในกระแสปัจจุบัน ทุกคนที่รักพระเจ้าอย่างแท้จริงมีโอกาสที่จะได้รับการทำให้มีความเพียบพร้อมโดยพระองค์ ไม่ว่าพวกเขาจะเป็นหนุ่มสาวหรือคนสูงวัย ตราบที่พวกเ…

  • พระเจ้าพระองค์เอง พระผู้ทรงเอกลักษณ์ 3

    สิทธิอำนาจของพระเจ้า (2) วันนี้เราจะมาสานต่อสามัคคีธรรมของเราในหัวข้อ “พระเจ้าพระองค์เอง พระผู้ทรงเอกลักษณ์” เราได้สามัคคีธรรมกันในหัวข้อนี้ไปแล้วสอ…