I

เจ้าต้องจดจำให้ได้ว่าวจนะเหล่านี้ได้ถูกกล่าวไว้แล้วในเวลานี้ว่า ต่อไปภายหน้า เจ้าจะได้รับประสบการณ์กับความทุกข์เข็ญที่ใหญ่หลวงขึ้นและความทุกข์ที่ยิ่งใหญ่ขึ้น! การได้รับการทำให้เพียบพร้อมไม่ได้เป็นเรื่องเรียบง่ายหรือง่ายดายเลย อย่างน้อยที่สุดเจ้าต้องมีความเชื่อแบบโยบ หรือมีกระทั่งความเชื่อที่ยิ่งใหญ่กว่าเขา เจ้าควรรู้ว่าบททดสอบในอนาคตจะใหญ่หลวงกว่าบททดสอบของโยบ และเจ้าต้องผ่านการตีสอนระยะยาว นี่คือสิ่งที่เรียบง่ายอย่างนั้นหรือ? หากเจ้าไม่สามารถยึดมั่นในนิมิตได้ในตอนนี้ เช่นนั้นเจ้าก็ไม่มีรากฐานแม้แต่น้อย และในอนาคตเจ้าจะถูกทิ้ง!

II

จงพิจารณาให้รอบคอบว่าจะเดินบนเส้นทางระยะสุดท้ายนี้ให้ถูกควรได้อย่างไร นี่คือเส้นทางที่ต้องเดินในอนาคต เส้นทางที่ผู้คนทั้งหมดต้องเดิน เจ้าต้องไม่ปล่อยให้ความรู้นี้ถูกมองข้าม อย่านึกว่าสิ่งที่เรากล่าวกับเจ้าล้วนเปลืองลมปาก สักวันหนึ่งเจ้าจะนำทั้งหมดนี้ไปใช้ให้เกิดประโยชน์—วจนะที่เรากล่าวไม่อาจสูญเปล่าได้ นี่คือเวลาที่เจ้าจะเตรียมตัวเองให้พร้อม เวลาที่จะปูหนทางเพื่ออนาคต เจ้าควรตระเตรียมเส้นทางที่เจ้าจะเดินในอนาคต เจ้าควรกังวลและวิตกว่าเจ้าจะสามารถตั้งมั่นในอนาคตอย่างไร และตระเตรียมให้ดีเพื่อเส้นทางในอนาคตของเจ้า จงอย่าตะกละและเกียจคร้าน!

III

เจ้าต้องทำทุกสิ่งที่เจ้าสามารถทำได้อย่างเต็มที่เพื่อใช้เวลาของเจ้าให้เกิดประโยชน์สูงสุด เพื่อที่เจ้าจะได้รับทุกสิ่งทุกอย่างที่เจ้าจำเป็นต้องมี เราให้ทุกสิ่งแก่เจ้า เพื่อให้เจ้าเข้าใจได้ ด้วยการผ่านความทุกข์เข็ญที่ร้ายแรงขึ้น ทุกคนจึงจะเข้าถึงความเข้าใจที่จริงแท้ เหล่านี้คือขั้นตอนของพระราชกิจ เมื่อเจ้าเข้าใจนิมิตที่สามัคคีธรรมไปในวันนี้อย่างถ่องแท้และเข้าถึงวุฒิภาวะที่แท้จริง เมื่อนั้นความทุกข์ใดที่เจ้าประสบในอนาคตก็จะไม่ครอบงำเจ้า และเจ้าจะสามารถตั้งมั่นได้ เมื่อเราเสร็จสิ้นงานขั้นสุดท้ายนี้และกล่าววจนะที่เหลือจบแล้ว ในอนาคตผู้คนจะต้องเดินบนเส้นทางของตนเอง นี่จะเป็นการลุล่วงวจนะที่กล่าวไปก่อนหน้านี้ว่า พระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงมีพระบัญชาต่อคนแต่ละคน และทรงมีพระราชกิจที่ต้องทำในคนแต่ละคน

จาก พระวจนะฯ เล่ม 1 การทรงปรากฏและพระราชกิจของพระเจ้า, เจ้าควรเดินบนเส้นทางระยะสุดท้ายอย่างไร