บทที่ 48

เรากระวนกระวาย แต่กี่คนในหมู่พวกเจ้าสามารถเป็นหนึ่งใจและหนึ่งความคิดกับเรา?  เจ้าเอาแต่ไม่ใส่ใจในวจนะของเราเท่านั้น เพิกเฉยและล้มเหลวโดยสิ้นเชิงที่จะมุ่งความสนใจไปที่วจนะ แต่กลับมุ่งเน้นเพียงสิ่งที่ผิวเผินของเจ้าเองเท่านั้น  เจ้ามองการดูแลและความมานะอันอุตสาหะของเราว่าเป็นการสูญเปล่า มโนธรรมของพวกเจ้าไม่ถูกกล่าวโทษหรอกหรือ?  พวกเจ้าไม่รู้เท่าทันและขาดพร่องเหตุผล พวกเจ้าล้วนเป็นคนโง่และไม่สามารถทำให้เราพึงพอใจได้เลย  เรานั้นอยู่เพื่อพวกเจ้าอย่างครบถ้วน—พวกเจ้าสามารถอยู่เพื่อเราได้มากเพียงใด?  พวกเจ้าได้เข้าใจเจตนาของเราผิดแล้ว และนี่คือความมืดบอดกับความไม่สามารถของพวกเจ้าในการมองสรรพสิ่งให้ทะลุปรุโปร่งอย่างแท้จริง ทำให้เรากังวลเกี่ยวกับพวกเจ้าและใช้เวลาอยู่กับพวกเจ้าเสมอ  บัดนี้พวกเจ้าสามารถสละและอุทิศเวลาของพวกเจ้าให้แก่เราได้มากเพียงใด?  พวกเจ้าควรถามคำถามเหล่านี้กับตัวพวกเจ้าเองให้บ่อยขึ้น

เจตนาของเราทั้งหมดล้วนเกี่ยวกับพวกเจ้า—พวกเจ้าเข้าใจการนี้อย่างแท้จริงหรือไม่?  หากพวกเจ้าเข้าใจการนี้อย่างแท้จริง พวกเจ้าก็คงจะได้จับความเข้าใจในเจตนาของเราและกลายเป็นคำนึงถึงภาระของเราไปนานแล้ว  จงอย่าประมาทอีก หาไม่แล้วพวกเจ้าจะไม่มีพระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงพระราชกิจในตัวพวกเจ้า ซึ่งจะทำให้จิตวิญญาณของพวกเจ้าตายและตกลงสู่แดนคนตาย  นั่นไม่น่ากลัวเกินไปสำหรับพวกเจ้าหรือ?  ไม่มีความจำเป็นที่เราต้องเตือนความจำพวกเจ้าอีก  พวกเจ้าควรสำรวจค้นมโนธรรมของพวกเจ้าและถามตัวพวกเจ้าว่า เป็นอันว่าเราเสียใจกับพวกเจ้าทุกคนมากเกินไป หรือว่าพวกเจ้าเป็นหนี้เรามากเกินไปกันแน่?  จงอย่าเอาถูกไปสับสนกับผิด จงอย่าปราศจากสำนึกรับรู้!  บัดนี้ไม่ใช่เวลาที่จะต่อสู้เพื่อพลังอำนาจและผลกำไร หรือเข้าร่วมในเล่ห์กล  ตรงกันข้าม พวกเจ้าต้องวางสิ่งที่เป็นภัยต่อชีวิตอย่างยิ่งเหล่านี้ไว้ก่อนอย่างรวดเร็ว และพยายามเข้าสู่ความเป็นจริง  พวกเจ้าช่างประมาทเหลือเกิน!  พวกเจ้าไม่สามารถเข้าใจหัวใจของเราหรือตระหนักในเจตนาของเรา  มีหลายสิ่งหลายอย่างที่เราไม่ควรต้องกล่าว แต่พวกเจ้าก็เป็นผู้คนที่สับสนและไม่เข้าใจเยี่ยงนี้ ดังนั้นเราจึงต้องกล่าวสิ่งทั้งหลายครั้งแล้วครั้งเล่า และแม้ถึงขั้นนั้นแล้ว พวกเจ้าก็ยังคงไม่ทำให้หัวใจของเราพึงพอใจ

เมื่อนับจำนวนพวกเจ้าไปทีละคน มีพวกเจ้ากี่คนหรือที่สามารถคำนึงถึงหัวใจของเราได้อย่างแท้จริง?

ก่อนหน้า: บทที่ 47

ถัดไป: บทที่ 49

พระเจ้าได้เสด็จมาอย่างลับๆ ก่อนความวิบัติอันใหญ่หลวงและได้ทรงสร้างกลุ่มผู้มีชัยชนะขึ้นแล้ว จากนั้น พระเจ้าจะทรงปรากฏอย่างเปิดเผยและทรงให้รางวัลคนดีและลงโทษคนชั่ว คุณต้องการต้อนรับองค์พระผู้เป็นเจ้าและให้พระเจ้าช่วยให้รอดก่อนความวิบัติอันใหญ่หลวงหรือไม่? อย่าลังเลที่จะติดต่อเราตอนนี้เพื่อหาวิธี
ติดต่อเราผ่าน Messenger
ติดต่อเราผ่าน Line

เนื้อหาที่เกี่ยวข้อง

ต่อทุกคนที่กำลังปฏิบัติหน้าที่ของพวกเขา

ในกระแสปัจจุบัน ทุกคนที่รักพระเจ้าอย่างแท้จริงมีโอกาสที่จะได้รับการทำให้มีความเพียบพร้อมโดยพระองค์ ไม่ว่าพวกเขาจะเป็นหนุ่มสาวหรือคนสูงวัย...

บทที่ 22

มนุษย์ดำรงชีวิตอยู่ท่ามกลางความสว่าง กระนั้นเขาก็ไม่ตระหนักรู้ถึงความล้ำค่าของความสว่าง  เขาไม่รู้เท่าทันถึงเนื้อแท้ของความสว่าง...

การเข้าใจพระอุปนิสัยของพระเจ้ามีความสำคัญมาก

มีหลายสิ่งที่เราหวังให้พวกเจ้าได้สัมฤทธิ์ กระนั้นก็ตามไม่ใช่การกระทำทั้งหมดของพวกเจ้า ไม่ใช่ทุกสิ่งที่เกี่ยวกับชีวิตของพวกเจ้า...

เรื่องจริงเบื้องหลังพระราชกิจยุคแห่งการไถ่

แผนการจัดการทั้งหมดของเรา ซึ่งเป็นแผนการจัดการระยะเวลา 6,000 ปีนั้นประกอบด้วยสามระยะ หรือสามยุค ได้แก่ ยุคธรรมบัญญัติปฐมกาล ยุคพระคุณ...

พระวจนะทรงปรากฏเป็นมนุษย์ การพิพากษาเริ่มต้นที่พระนิเวศของพระเจ้า แก่นพระวจนะจากพระเจ้าผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ พระคริสต์แห่งยุคสุดท้าย พระวจนะของพระเจ้าประจำวัน ข้อคัดสรรของพระวจนะแห่งพระเจ้าผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ 170 หลักธรรมเกี่ยวกับการปฏิบัติความจริง ติดตามพระเมษโปดกและขับร้องบทเพลงใหม่ๆ การทรงปรากฏและพระราชกิจของพระคริสต์แห่งยุคสุดท้าย แนวทางสำหรับการเผยแผ่ข่าวประเสริฐแห่งราชอาณาจักร แกะของพระเจ้าได้ยินพระสุรเสียงของพระเจ้า (แก่นสารสำคัญของผู้เชื่อใหม่) คำพยานเกี่ยวกับประสบการณ์ทั้งหลายหน้าบัลลังก์พิพากษาของพระคริสต์ วิธีที่ข้าพเจ้าได้หันกลับไปสู่พระเจ้าผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์

การตั้งค่า

  • ข้อความ
  • ธีม

สีเข้ม

ธีม

แบบอักษร

ขนาดตัวอักษร

ระยะห่างบรรทัด

ระยะห่างบรรทัด

ความกว้างของหน้า

เนื้อหา

ค้นหา

  • ค้นหาข้อความนี้
  • ค้นหาในหนังสือนี้