I

เพื่อชะตากรรมของพวกเจ้าเอง พวกเจ้าควรสัมฤทธิ์การเป็นที่ยอมรับของพระเจ้า ในเมื่อพวกเจ้ายอมรับว่าตนเองเป็นสมาชิกในพระนิเวศของพระเจ้า เช่นนั้นพวกเจ้าก็ควรทำให้พระเจ้าสบายพระทัยในทุกๆ ด้าน และทำให้พระองค์พอพระทัยในทุกๆ สิ่ง—ซึ่งหมายความว่าพวกเจ้าต้องกระทำการตามหลักธรรมและตามความจริง ถ้าเจ้าทำดังนี้ไม่ได้ เช่นนั้นแล้ว เจ้าก็จะเป็นที่รังเกียจเดียดฉันท์ของพระเจ้า และถูกทุกคนปฏิเสธด้วยความดูหมิ่น เมื่อเจ้าตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ ก็ไม่อาจนับได้ว่าเจ้าเป็นสมาชิกแห่งพระนิเวศของพระเจ้า ซึ่งหมายถึงการไม่เป็นที่ยอมรับของพระเจ้าโดยแท้

II

ระหว่างที่ดำเนินชีวิตด้วยความเชื่อในพระเจ้า ทุกคนล้วนทำสิ่งที่ต่อต้านและหลอกลวงพระเจ้ากันทั้งนั้น บางอย่างก็ไม่จำเป็นต้องบันทึกว่าเป็นความผิด แต่บางอย่างก็ไม่อาจให้อภัยได้ เพราะมีหลายอย่างที่ละเมิดกฎการปกครอง—เป็นสิ่งที่ล่วงเกินอุปนิสัยของพระเจ้า เราขอเตือนสติพวกเจ้าว่าจงพยายามอย่างแท้จริงที่จะทำความเข้าใจเนื้อหาของกฎการปกครอง และอุตสาหะที่จะทำความรู้จักอุปนิสัยของพระเจ้า หาไม่แล้ว พวกเจ้าย่อมจะปิดปากตัวเองให้สนิทได้ยาก ตวัดลิ้นพูดจาตามสบายกันเกินไป พวกเจ้าจะพร่ำพูดเรื่องที่ฟังดูสูงส่ง ล่วงเกินอุปนิสัยของพระเจ้าและถลำเข้าสู่ความมืดมิดโดยไม่รู้ตัว สูญเสียการสถิตของพระวิญญาณบริสุทธิ์และความสว่าง

III

ด้วยเหตุที่พวกเจ้ากระทำการอย่างไม่มีหลักธรรม กลับทำและพูดสิ่งที่ไม่ควร เจ้าย่อมจะได้รับการลงทัณฑ์อย่างสาสม เจ้าควรรู้ว่าแม้เจ้าจะไร้หลักธรรมในวาจาและการกระทำ แต่พระเจ้าทรงมีหลักธรรมอย่างยิ่งทั้งในพระวจนะและการกระทำ สาเหตุที่เจ้าได้รับการลงทัณฑ์ก็เพราะเจ้าล่วงเกินพระเจ้าไปแล้ว ไม่ใช่ล่วงเกินคนคนหนึ่ง ในชีวิตของเจ้า ถ้าเจ้าล่วงเกินอุปนิสัยของพระเจ้าหลายครั้ง เช่นนั้นเจ้าก็ไม่แคล้วที่จะกลายเป็นบุตรนรก ถ้าเจ้าเป็นคนที่ซื่อสัตย์ และเป็นคนหนึ่งที่กระทำการตามหลักธรรม เจ้าก็สามารถเป็นคนสนิทของพระเจ้า ถ้าในการกระทำของเจ้า เจ้าไม่ได้ล่วงเกินอุปนิสัยของพระเจ้า กลับแสวงหาพระประสงค์ของพระเจ้า และมีหัวใจที่ยำเกรงพระเจ้า เช่นนั้นแล้ว ความเชื่อของเจ้าก็ได้มาตรฐาน

จาก พระวจนะฯ เล่ม 1 การทรงปรากฏและพระราชกิจของพระเจ้า, การตักเตือนสามประการ