บทตอนต่อไปนี้ได้รับการบันทึกไว้ในหนังสือโยนาห์ 4:10-11: "จากนั้นพระยาห์เวห์ตรัสว่า เจ้าทะนุถนอมต้นละหุ่งที่เจ้าไม่ได้ลงแรงและไม่ได้ทำให้มันเจริญเติบโต ซึ่งเกิดขึ้นมาคืนเดียว และตายไปในคืนเดียว แล้วเราไม่ควรทะนุถนอมเมืองนีนะเวห์ ซึ่งเป็นเมืองใหญ่และมีคนมากกว่าหนึ่งแสนสองหมื่นคนที่ไม่สามารถแยกแยะระหว่างมือซ้ายกับมือขวา และยังมีสัตว์เลี้ยงอีกมากมายหรือ?" วจนะเหล่านี้คือพระวจนะที่แท้จริงของพระยาห์เวห์พระเจ้า จากการสนทนาระหว่างพระเจ้าและโยนาห์ ถึงแม้ว่าบทสนทนานี้จะสั้น แต่ก็เปี่ยมไปด้วยความที่พระผู้สร้างไม่อาจตัดพระทัยทิ้งมวลมนุษย์ รวมทั้งความเอาพระทัยใส่ที่พระองค์ทรงมีต่อมวลมนุษย์ พระวจนะเหล่านี้แสดงถึงท่าทีและความรู้สึกที่แท้จริงที่พระเจ้าทรงมีต่อสิ่งมีชีวิตทรงสร้างของพระองค์ภายในพระทัยของพระองค์ พระวจนะเหล่านี้ยังเป็นการที่พระเจ้าทรงระบุเจตนารมณ์ที่แท้จริงที่พระองค์ทรงมีให้กับมนุษยชาติ ด้วยภาษาที่ชัดเจนซึ่งมนุษย์แทบจะไม่เคยได้ยิน

I

พระผู้สร้างทรงอยู่ท่ามกลางมนุษย์ตลอดเวลา ทรงสนทนากับมนุษย์และสรรพสิ่งเสมอ และทรงทำกิจการใหม่ทุกวัน แก่นแท้และพระอุปนิสัยของพระองค์แสดงออกมาในการสนทนาระหว่างพระองค์กับมนุษย์ พระดำริและแนวคิดของพระองค์ได้รับการเผยอย่างครบบริบูรณ์ในกิจการของพระองค์ พระองค์ทรงร่วมทางและเฝ้าสังเกตมวลมนุษย์ตลอดเวลา พระองค์ทรงใช้พระวจนะที่เงียบเชียบของพระองค์ตรัสกับมวลมนุษย์และสรรพสิ่งอย่างเงียบๆ ว่า "เราอยู่บนฟ้าสวรรค์ และเราอยู่ท่ามกลางสรรพสิ่ง เรากำลังเฝ้าดูอยู่ เรากำลังรอคอย เราอยู่เคียงข้างเจ้า…"

II

พระหัตถ์ของพระองค์อบอุ่นและมั่นคง ย่างก้าวของพระองค์แผ่วเบา พระสุรเสียงของพระองค์นุ่มนวลและสง่างาม รูปสัณฐานของพระองค์ผ่านไปและเวียนกลับมา โอบล้อมมวลมนุษย์ทั้งปวง พระพักตร์ของพระองค์งดงามและอ่อนโยน พระองค์ไม่เคยทรงจากไป ไม่เคยทรงหายไป ทั้งกลางวันและกลางคืน พระองค์ทรงเป็นเพื่อนร่วมทางของมวลมนุษย์เสมอ ไม่เคยไปจากข้างกายของพวกเขาเลย ความใส่พระทัยอย่างอุทิศพระองค์และความรักใคร่เป็นพิเศษต่อมวลมนุษย์ของพระองค์ ตลอดจนความกังวลและความรักต่อมนุษย์อย่างแท้จริงของพระองค์ ได้รับการแสดงออกทีละน้อยขณะที่พระองค์ทรงช่วยเมืองนีนะเวห์ให้รอด โดยเฉพาะอย่างยิ่ง บทสนทนาระหว่างพระยาห์เวห์พระเจ้าและโยนาห์เผยให้เห็นโดยสมบูรณ์ถึงความอ่อนโยนที่พระผู้สร้างทรงมีต่อมวลมนุษย์ที่พระองค์ทรงสร้างขึ้นมาด้วยพระองค์เอง ด้วยพระวจนะเหล่านั้น เจ้าสามารถซาบซึ้งอย่างล้ำลึกถึงความรู้สึกอันจริงใจที่พระเจ้าทรงมีให้กับมนุษยชาติ…

จาก พระวจนะฯ เล่ม 2 ว่าด้วยการรู้จักพระเจ้า, พระเจ้าพระองค์เอง พระผู้ทรงเอกลักษณ์ 2