อุปนิสัยอันเสื่อมทรามทั้งหลายของมนุษย์ไม่ได้ประกอบด้วยสิ่งใดเลยนอกจากสิ่งชั่วร้ายและไร้เหตุผลทั้งหลาย ที่ร้ายแรงที่สุดในสิ่งเหล่านั้นคืออุปนิสัยอันโอหังของมนุษย์และสิ่งทั้งหลายที่ถูกเผยออกมาจากอุปนิสัยอันโอหังนั้น นั่นก็คือ ความคิดว่าตัวเองถูกและการให้ความสำคัญกับตัวเองเป็นพิเศษ การเชื่อว่าคนคนหนึ่งแข็งแกร่งกว่าคนอื่นๆ การไม่เต็มใจที่จะนบนอบใครเลย การยืนกรานที่จะมีอำนาจยื่นคำขาดอยู่เป็นนิตย์ การอวดตนในทุกเรื่อง การแสวงหาคำยกยอและคำสรรเสริญในการกระทำของตน ความอยากมีผู้อื่นรายล้อมรอบตัวเองตลอดเวลาและยึดตัวเองเป็นศูนย์กลางเสมอ เก็บงำความมักใหญ่ใฝ่สูงและความอยากได้อยากมีทั้งหลายไว้เป็นนิจสิน อีกทั้งต้องการมงกุฎและบำเหน็จอยู่เสมอ และครองอำนาจในฐานะกษัตริย์—ประเด็นปัญหาเหล่านี้อยู่ในประเภทของอุปนิสัยอันเสื่อมทรามร้ายแรง ที่เหลือก็เป็นเพียงปัญหาธรรมดา ตัวอย่างเช่น การมีทัศนะที่ผิดพลาด การคิดอย่างไร้เหตุผล ความคดโกง และความหลอกลวง ความริษยา ความเห็นแก่ตัว การชอบโต้เถียง และการกระทำโดยปราศจากหลักธรรมและอื่นๆ ล้วนเป็นอุปนิสัยอันเสื่อมทรามที่พบได้บ่อยที่สุด มีอุปนิสัยอันเสื่อมทรามหลายประเภทที่รวมอยู่ในอุปนิสัยของซาตาน แต่ประเภทที่เห็นได้ชัดที่สุดและโดดเด่นที่สุดคืออุปนิสัยอันโอหัง ความโอหังคือรากเหง้าของอุปนิสัยอันเสื่อมทรามของมนุษย์ ยิ่งผู้คนโอหังมากขึ้นเท่าใด พวกเขาก็ยิ่งไม่มีเหตุผลมากขึ้นเท่านั้น และยิ่งพวกเขาไม่มีเหตุผลมากขึ้นเท่าใด พวกเขาก็ย่อมหมิ่นเหม่ที่จะขัดขืนพระเจ้ามากขึ้นเท่านั้น ปัญหานี้รุนแรงเพียงใด? ผู้คนที่มีอุปนิสัยอันโอหังไม่เพียงเชื่อว่าคนอื่นๆ อยู่ต่ำกว่าพวกเขาเท่านั้น แต่ที่แย่ที่สุดในบรรดาทั้งหมดก็คือ พวกเขาถึงขั้นวางท่ายโสต่อพระเจ้า และพวกเขาไม่มีหัวใจที่ยำเกรงพระเจ้า แม้ผู้คนบางคนอาจจะดูเชื่อในพระเจ้าและติดตามพระองค์ แต่พวกเขาก็ไม่ได้ปฏิบัติต่อพระองค์เฉกเช่นพระเจ้าแต่อย่างใด พวกเขารู้สึกเสมอว่า พวกเขามีความจริงและคิดว่าตัวเองยิ่งใหญ่เหลือเกิน นี่คือแก่นแท้และรากเหง้าของอุปนิสัยอันโอหัง และนั่นมาจากซาตาน เพราะฉะนั้น ปัญหาเรื่องความโอหังจึงต้องได้รับการแก้ไข ความรู้สึกว่าคนคนหนึ่งดีกว่าคนอื่น—นั่นเป็นเรื่องขี้ปะติ๋ว ประเด็นปัญหาที่วิกฤติก็คืออุปนิสัยอันโอหังของคนเรากีดกันคนเราจากการนบนอบพระเจ้า อธิปไตยของพระองค์ และการจัดการเตรียมการของพระองค์ บุคคลเช่นนี้รู้สึกเอนเอียงที่จะแข่งขันกับพระเจ้าเพื่ออำนาจและควบคุมผู้อื่นอยู่เสมอ บุคคลประเภทนี้ไม่มีหัวใจที่ยำเกรงพระเจ้าแม้แต่น้อย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการรักพระเจ้าหรือการนบนอบพระองค์ ผู้คนซึ่งโอหังและทะนงตน โดยเฉพาะอย่างยิ่งพวกที่โอหังมากจนถึงขนาดสูญเสียเหตุผลของตนไป ไม่สามารถนบนอบพระเจ้าในการเชื่อในพระองค์ของพวกเขา และถึงขั้นยกย่องและเป็นคำพยานให้ตนเอง ผู้คนประเภทนี้ขัดขืนพระเจ้ามากที่สุด และไม่มีหัวใจที่ยำเกรงพระเจ้าโดยสิ้นเชิง หากผู้คนปรารถนาที่จะไปถึงจุดที่พวกเขามีหัวใจที่ยำเกรงพระเจ้า เช่นนั้นแล้ว เขาต้องแก้ไขอุปนิสัยอันโอหังของตนเสียก่อน ยิ่งเจ้าแก้ไขอุปนิสัยอันโอหังของเจ้าได้อย่างถ้วนทั่วมากขึ้นเท่าใด เจ้าก็ยิ่งจะมีหัวใจที่ยำเกรงพระเจ้ามากขึ้นเท่านั้น และเมื่อนั้นเท่านั้น เจ้าจึงจะสามารถนบนอบพระองค์ และได้มาซึ่งความจริงและรู้จักพระองค์ เฉพาะบรรดาผู้ที่ได้รับความจริงเท่านั้นที่เป็นมนุษย์อย่างแท้จริง