未分类

สีเข้ม

ธีม

แบบอักษร

ขนาดตัวอักษร

ระยะห่างบรรทัด

ความกว้างของหน้า

ผลลัพธ์ 0 รายการ

ไม่พบผลลัพธ์

เจ้าควรจะเข้าร่วมภารกิจในอนาคตของเจ้าอย่างไร

เจ้าสามารถร่วมแบ่งปัน “พระอุปนิสัยประจำยุค” ของพระเจ้าด้วยภาษาที่เหมาะแก่การสื่อนัยสำคัญของยุคนั้นได้หรือไม่ ? พวกเจ้าสามารถบรรยายพระอุปนิสัยของพระเจ้าอย่างละเอียดโดยอาศัยประสบการณ์ของตัวเจ้าในงานของพระเจ้าได้ไหม ? เจ้าจะอธิบายในลักษณะวิธีที่เหมาะเจาะและเหมาะสมได้อย่างไร ? โดยอาศัยทั้งหมดนี้ คนอื่น ๆ จะสามารถเรียนรู้ว่าเจ้าได้รับประสบการณ์ได้อย่างไร ? เจ้าจะถ่ายทอดสิ่งที่ได้เห็นและได้รับประสบการณ์มาไปสู่บรรดาผู้เชื่อในศาสนาซึ่งน่าสงสาร น่าเวทนา และเปี่ยมด้วยศรัทธาผู้ซึ่งหิวกระหายความชอบธรรมและรอคอยให้เจ้ามาเป็นผู้เลี้ยงอย่างไร ? คนประเภทไหนกันที่กำลังรอให้เจ้าเลี้ยงดู ? เจ้าพอจะจินตนาการออกไหม ? เจ้าได้ตระหนักรู้ถึงภาระบนบ่าของเจ้า พระบัญชาสำหรับเจ้า และความรับผิดชอบของเจ้าหรือไม่ ? สำนึกแห่งภารกิจประวัติศาสตร์ของเจ้าอยู่ที่ไหน ? เจ้าจะทำหน้าที่ในฐานะของเจ้านายคนหนึ่งในยุคถัดไปอย่างพอเหมาะพอควรได้อย่างไร ? เจ้ามีสำนึกแรงกล้าต่อสถานะแห่งความเป็นนายหรือไม่ ? เจ้าจะอธิบายถึงเจ้านายแห่งสรรพสิ่งอย่างไร ? สิ่งนั้นคือเจ้านายเหนือสิ่งมีชีวิตทั้งมวลและทุกสิ่งทางกายภาพในโลกนี้จริงๆหรือ ? แผนการของเจ้าสำหรับความก้าวหน้าของงานระยะต่อไปคืออะไร ? มีกี่ผู้คนที่กำลังรอให้เจ้าเป็นผู้เลี้ยงของพวกเขา ? งานของเจ้าเป็นงานหนักใช่ไหม ? พวกเขาน่าเวทนา น่าสงสาร ตาบอดและหลงทางพลางกำลังร้องคร่ำครวญอยู่ในความมืด—หนทางนั้นอยู่แห่งใด ? พวกเขาช่างโหยหาแสงนั้นเหลือเกิน แสงซึ่งเหมือนดาวตก ที่พลันตกลงมาและขับไล่อำนาจแห่งความมืดที่กดขี่ข่มเหงมนุษย์มานานหลายปีเหลือเกิน ใครเลยจะรู้ว่ามากมายสักเพียงไหนที่พวกเขาตั้งความหวังอย่างกระวนกระวายใจ และร่ำร้องหาสิ่งนี้ทั้งกลางวันและกลางคืน จวบกระทั่งวันที่แสงนั้นวาบผ่านไปแล้ว ผู้คนที่ทุกข์ทนอย่างล้ำลึกเหล่านี้ก็ยังคงถูกจองจำอยู่ในคุกใต้ดินอันมืดมิดโดยไม่มีหวังว่าจะได้รับการปลดปล่อยเลย เมื่อไรที่พวกเขาจะไม่ต้องร่ำไห้อีก ? ที่เลวร้ายก็คือ ความโชคร้ายของจิตวิญญาณอันเปราะบางเหล่านี้ที่ไม่เคยได้รับอนุญาตให้พักผ่อนเลย และเนิ่นนานเหลือเกินที่พวกเขาได้ถูกพันธนาการอยู่ในสภาวะนี้โดยพันธะซึ่งไร้ปรานีและประวัติศาสตร์อันเยือกเย็น และใครกันเล่าที่สดับเสียงโอดครวญของพวกเขา ? ใครกันเล่าที่เฝ้ามองดูสภาพอันน่าสังเวชของพวกเขา ? เจ้าเคยฉุกคิดบ้างไหมว่าพระหทัยของพระเจ้าทรงตรอมตรมและกระวนกระวายเพียงใด ? พระองค์ทรงทนเห็นมนุษยชาติซึ่งไร้เดียงสา ผู้ที่พระองค์ทรงสร้างด้วยพระหัตถ์ของพระองค์เองต้องทนทุกข์ทรมานเยี่ยงนี้ได้อย่างไร ? จะว่าไปแท้จริงแล้ว มนุษย์ก็คือเหยื่อซึ่งถูกวางยาพิษ และถึงแม้ว่ามนุษย์จะอยู่รอดมาได้จนวันนี้ ใครเล่าที่รู้ว่ามนุษยชาติได้ถูกมารวางยาพิษมานานแล้ว ? เจ้าลืมไปแล้วหรือว่าเจ้าก็เป็นหนึ่งในเหยื่อเหล่านั้นด้วย ด้วยความรักที่มีต่อพระเจ้า เจ้าไม่เต็มใจมุมานะที่จะช่วยให้ความรอดแก่ผู้ที่รอดชีวิตมาได้เหล่านี้หรือ ? เจ้าไม่เต็มใจที่จะใช้พลังงานทั้งหมดที่มีเพื่อตอบแทนพระเจ้าผู้ทรงรักมนุษยชาติเฉกเช่นเลือดและเนื้อหนังของพระองค์เองหรอกหรือ ? เมื่อทุกอย่างถูกพูดและทำจนสิ้นแล้ว เจ้าจะแปลความหมายของการถูกใช้โดยพระเจ้าเพื่อใช้ชีวิตของเจ้าอย่างพิเศษยิ่งว่าอย่างไร ? เจ้าตัดสินใจเด็ดขาดและมั่นใจจริง ที่จะใช้ชีวิตอันเปี่ยมความหมายของบุคคลหนึ่งซึ่งเป็นผู้รับใช้พระเจ้าอย่างเคร่งครัดศรัทธาใช่หรือไม่ ?

ก่อนหน้า:การจุติเป็นมนุษย์สองครั้งทำให้นัยสำคัญของการจุติเป็นมนุษย์สมบูรณ์

ถัดไป:การเป็นมนุษย์ที่แท้จริงหมายถึงอะไร